Σας καλωσορίζω στο blog .Οτι βλέπουμε,ακούμε,μαθαίνουμε.Η ενημερωσή σας απο την Ελληνική και παγκόσμια σκηνή. Στον ιστοχώρο αυτό θα βρείτε χρήσιμα στοιχεία γεγονότα και πληροφορίες για βιβλία,εκθέσεις,εφημερίδες,τηλεόραση,ραδιόφωνο,ιστοχώρους,μουσική,προϊόντα και πολλά άλλα.Ο παρών ιστοχώρος δεν έχει κανέναν εμπορικό χαρακτήρα ούτε κανένα έσοδο.
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Avetik Isahakyan. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Avetik Isahakyan. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Σάββατο 4 Μαΐου 2019
Πέμπτη 21 Μαρτίου 2019
Παγκόσμια Ημέρα Ποίησης
Το 1997 ο προσφάτως εκλιπών Μιχαήλ Μήτρας πρότεινε στο Δ Σ .της ΕΤΕΡΕΙΑΣ ΣΥΓΓΡΑΦΕΩΝ να οριστεί μια ημέρα για τον εορτασμό της ποίησης στην Ελλάδα,. Την πρόταση υιοθέτησε το ΔΣ, και το μέλος του ΔΣ ποιήτρια Λύντια Στεφάνου πρότεινε ως ημέρα εορτασμού την 21η Μαρτίου, καθώς συμπίπτει με την εαρινή ισημερία. Την επόμενη χρονιά ο συγγραφέας Βασίλης Βασιλικός, πρέσβης της Ελλάδας στην UNESCO , εισηγήθηκε στο Εκτελεστικό Συμβούλιο του Οργανισμού η 21η Μαρτίου να ανακηρυχθεί Παγκόσμια Ημέρα Ποίησης. Με τη στήριξη πολλών χωρών καθιερώθηκε από το 2000, o εορτασμός της Παγκόσμιας Ημέρας Ποίησης.
Παραθέτουμε παρακάτω 2 ποιήματα των KOMITAS και Avetik Isahakyan στην πρωτότυπη γραφή τους.
KOMITAS
Ես ու դու սե՛ր ենք,
Մեկ սրտի տե՛ր ենք.
Նռան ճյուղերով բոցուն,
Սիրո տաղերով արբուն։
Տե՜ս, իմ հեր՝
Ճերմակ սեր,
Որ պաղել էր շատ ձմեռ,
Սրտիդ բաղում դալարեց։
Տե՜ս, քու սեր՝
Գարուն էր՝
Որ գոցեց իմ խոց ու վեր,
Սրտիս խաղում ծավալեց։
Avetik Isahakyan
Մութը գրկած գետ ու գետին
Հով ու ալիք կըշնչեն.
Երկինք գրկած աստղ ու լուսին,
Արտերն անդորր կըննջեն:
Սիրտս, սիրտտս թույլ կզարկե,
Սեր ու երգեր է՛լ չկան.
Նոր էր ծլել, արև սիրուց,
Արև - աչեր է՛լ չկան;
Վառ աստղերը երկնից ընկան,
Վարդ ու շուշան թառամեց.
Ա˜խ, իմ կյանքս, անուշ կյանքս,
Կտոր – կտոր փշրվեց …
Հովն ու ալիք կուգան, կերթան,
Ցաված սիրտս կշոյեն,
Ու իմ սիրուս մրմունջներից
Տխուր երգեր կհյուսեն …
1893
Յալթա
Παραθέτουμε παρακάτω 2 ποιήματα των KOMITAS και Avetik Isahakyan στην πρωτότυπη γραφή τους.
KOMITAS
ՃԵՐՄԱԿ
ՀԵՐ, ԳԱՐՈՒՆ ՍԵՐ
Ես ու դու սե՛ր ենք,
Մեկ սրտի տե՛ր ենք.
Նռան ճյուղերով բոցուն,
Սիրո տաղերով արբուն։
Տե՜ս, իմ հեր՝
Ճերմակ սեր,
Որ պաղել էր շատ ձմեռ,
Սրտիդ բաղում դալարեց։
Տե՜ս, քու սեր՝
Գարուն էր՝
Որ գոցեց իմ խոց ու վեր,
Սրտիս խաղում ծավալեց։
Avetik Isahakyan
Մութը գրկած գետ ու գետին
Հով ու ալիք կըշնչեն.
Երկինք գրկած աստղ ու լուսին,
Արտերն անդորր կըննջեն:
Սիրտս, սիրտտս թույլ կզարկե,
Սեր ու երգեր է՛լ չկան.
Նոր էր ծլել, արև սիրուց,
Արև - աչեր է՛լ չկան;
Վառ աստղերը երկնից ընկան,
Վարդ ու շուշան թառամեց.
Ա˜խ, իմ կյանքս, անուշ կյանքս,
Կտոր – կտոր փշրվեց …
Հովն ու ալիք կուգան, կերթան,
Ցաված սիրտս կշոյեն,
Ու իմ սիրուս մրմունջներից
Տխուր երգեր կհյուսեն …
1893
Յալթա
Εγγραφή σε:
Αναρτήσεις (Atom)

